Semundja e Zemrave Pamend - Nje Qasje Filozofike

Printer-friendly versionSend by email

Ne Fakultetin e Filozofise se Sarajeves u mbajt njw proteste qe mblodhi te gjithe ata qe guxojne gjera me koken e tyre dhe qe shmangin infeksionin e homofobise. Ndersa une e kufizova te drejten time te fjales se lire per dhjete minuta te tera, kam menduar per dhjete minutat e fundit te heshtjes e te gjitha koherave ne nje institucion qe na ka udhehequr qe te besojne se edukon intelektuale. Ne fakt, ajo qe behet eshte edukimi i te rinjve besnike qe jane keshilluar, qe nga femijeria e hershme dhe pa asnje hapesire ​​per dyshime, qe te pershtaten ose te lihen jashte, te vdesin nga uria dhe te jene te detyruar te jetojne me prinderit e tyre pergjithmone. Keto jane histori qe ne na kane frikesuar, ashtu si njerezit e tjere kur u thuhen tregime me shtrigat e keqija dhe monstra te shumellojshme qe jetojne ne erresire ​​ose nen shtrat.

Foto Leila Huremović

Pra, ketu vjen nje njeri ne fund te 20-tave te tij apo 'ne fillimet e te 30-tave( le te themi, ne kulmin e pushtetit te tij), ai eshte i races se bardhe dhe oh, heteroseksual. Ai eshte perfaqesuesi i studenteve dhe nuk e kupton pse studentet nuk ngrihen per te kerkuar te drejtat e tyre dhe ku, ne toke, ku ata ishin me pare. Ajo qe ai thote ne te vertete ka kuptim, por diçka po ndodh, ai nuk mund ta kete ndjekur ne kohe ate qe po ndodh. Une jam mjaft i habitur, pasi une e denoj interesimin e nje punonjesi te nje institucioni te arsimit te larte dhe mungesene e reagimit nga ana e institucionit, per ta urdheruar ate qe te me korrigjoje mua , duke thene se fajtori eshte ndeshkuar, edhe pse ai nuk e dinte saktesisht se si. eshte nje çeshtje e brendshme, thote ai. Ne beme nje te qeshur, ashtu sic perfundojne zakonisht “tea party-t”.

Vetem diten tjeter, kam lexuar diku nje koment mbi incidentin qe shprehte shqetesim nga ana tjeter. Pyetja eshte, sa palet jane ? Nenad Veliçkoviç, profesor ne Departamentin e Letersise se Kombeve te BiH, i dha mbeshtetjen e tij sot protestuesve te mbledhur, atyre te cilet jane te shqetesuar, mund te mendojne dhe se jane te ndryshem, per arsye te ndryshme. Veliçkoviç beson se popullsia studentore duhet te qendroje e vendosur ne luften per te drejtat themelore te njeriut. Ai eshte nje prej nesh, por edhe nje prej tyre. Organizata per te Drejtat e Studenteve ne Fakultetin e Filozofise na perket neve, por edhe atyre. Fakulteti dhe Universiteti jane te tonat por ne te njejten kohe i kane edhe ata. Dhe ende nuk i kemi as ne dhe as ata, ka vetem nje gje statike ne komunikimin qe provon se komunikimi eshte i mundur, por ne duhet te punojme per te eliminuar statiken.

Te jesh neutral nuk do te thote qe je duke i dhene hapesire te barabarte te gjithe aktoreve te perfshire ne nje incident, por te krijosh nje ekuiliber midis paleve te kunderta te cilat, ne shumicen e rasteve, nuk do te fillojne nga pozita e barazise. Per kete ka shume shembuj: Tortura e shumices mbi pakicen shihet si normale dhe pritet te ndodhi, dhe nuk ka asnje diskutim si ndodh . Per hir te Zotit, ne kemi mesuar qe te mos hidhen jashte kornizave te mbledhura se bashku edhe kritereve te hartuara. Brenda ketij kuadri, ajo eshte pjesa me e madhe qw e di shume mire, ate qe ka thene “Ne fund te fundit, eshte fakt qe ne jemi te perfaqesuar nga ata qe kane fituar shumicen e votave tona ... Dhe ata gjithmone na japin me te miren e tyre ...

Profesor Nenad Veličković (Foto Leila Huremović)

Une jam i shqetesuar edhe nga fakti se ne ndonjehere veprojme sikur nuk e kemi trurin. Kur ata qe zgjidhen ne menyre demokratike dhe ata qe kontrollojne thone se ne jemi te gjithe te barabarte dhe se pakicat tona duhet te jene te barabarta. Pastaj ne fund, duke perdorur metoda te ndryshme, ne kemi marre disa pakica me te barabarta sesa te tjerat, dhe ne e pranojme kete duke thirrur parimin e vjeter "Per sa kohe qe armet te pushojne!" Une nuk kam asnje arsye per te pare veprimet e sotme si çdo gje qw sjell zgjim te vetedijes, nje pranvere te vonuar qe me japin urime dhe qe me bejne te harroj procesin e veshtire dhe te prese gjate per pranveren qe do te vije.

Aty ku jetoj une, jemi qortuar shpesh se dembelizmi yne na mban ne nje harrese mes botes se atyre ne nevoje dhe atyre qe jane dinjitoze. I mençurisht hesht per kete çeshtje, ose tregoj histori se si kam mbjelle disa speca dhe lakra, te rrahura dy vjet me pare ... Une mund te rri mbi dafinat e mia ashtu si shumica e atyre qe me pyesin. Dembelizmi eshte vetem pasoje e zakonit tone te shemtuar te thashethemeve, komenteve, mallkimeve dashakeqe per ata qe arrijne ndonje fare suksesi ... Ky eshte parimi i ndjekur nga njerezit qe luftojne per te drejtat e tyre elementare qe te jene ata qe duan, duke mos i bere dem askujt ne proces, por, me ane te kembenguljes per barazi, jane ne gjendje te nxjerrin ne pah padrejtesite. Sigurisht, nuk do te jene ata qe do te formoje nje opinion te kundert, te gabuar dhe hipokrit e qe e paraqisin veten si mbajtes te qendriemve neutrale. Per me teper, ata do te kene mbeshtetjen e njerezve te tjere neutrale te cilet, nepermjet heshtjes se tyre tw cilin e quajne gjithashtu neutralitet, mbeshtesin qartesisht shtypjen dhe padrejtesite.

Dhe eshte Instituti i Transfuziologjise se Bosnje-Hercegovines qe siguron se takikardia do te marre epilogun e vet te duhur. Per ta vendosur ate thjeshtesisht si incident te diskutueshem ne vetvete, por aq sa une jam i shqetesuar, se ai eshte shume me i diskutueshem nese mosmarreveshja perfshin nje shembull te pefaqesimit te mjaftueshem!

Ne vend te nje perfundimi: Kur ata na japin ne "qendrimi yne ne baze te ligjit", ne duhet te ndalemi duke iu pergjigjur ne perputhje me parimin "per sa kohe qe armet pushojne"!...(Burimi: zenaskaposla.ba)